Integracja sensoryczna - co to jest?

W określeniu Integracja sensoryczna rozumiemy prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) odbieranych przez receptory z otoczenia. Nasz mózg, otrzymuje informacje ze wszystkich zmysłów (wzrok, słuch, równowaga, dotyk, czucie ruchu-kinestezja) rozpoznaje, segreguje i interpretuje je oraz integruje z wcześniej zebranymi doświadczeniami. Na tej podstawie mózg daje odpowiednią dla danej chwili odpowiedź czyli adaptuje się do sytuacji. Jest to reakcja adekwatna i efektywne do otoczenia, może ruchowa, jak i myślowa. Integracja sensoryczna to proces , poprzez który mózg otrzymuje informację ze wszystkich układów zmysłowych, segreguje je, rozpoznaje, interpretuje i integruje z wcześniej zdobytymi doświadczeniami.  Proces integracji sensorycznej rozpoczyna się już w okresie płodowym i trwa do około 7 roku życia. Niewykształcenie się określonych umiejętności w kolejnych etapach rozwoju może powodować trudności w funkcjonowaniu i zachowaniu dziecka.

Stadium 1

  1. zdolność
  2. do przetwarzania bodźców propriocepcyjnych, dotykowych i przedsionkowych,
  3. wykształcenie reakcji równoważnych, napięcia mięśniowego, ruchów oczu,
  4. integracja odruchów – ewolucja czynności odruchowych (odruchy postawy, prostowania, równowagi);
  5. rozwój więzi z matką i innymi opiekunami w czasie codziennej opieki.

Stadium 2

  1. rozwój reakcji dowolnych (w poprzednim okresie dominowały odruchy),
  2. rozwój schematu ciała,
  3. rozwój dużej motoryki i planowania ruchu,
  4. nabycie stabilnej postawy,
  5. nabycie podstaw percepcji słuchowej, wzrokowej,
  6. rozwój koordynacji ciała.  

Stadium 3

  1. wykształcenie się ruchów dowolnych i bardziej precyzyjnych (ręki, aparatu mowy),
  2. wykształcenie się koordynacji wzrokowo-ruchowej,
  3. współdziałanie zmysłów.

Stadium 4

  1. specjalizacja mózgowa (dominacja strona ciała),
  2. opanowanie zdolności typu: czytania, pisania, liczenia, koncentracji uwagi, kontroli emocjonalnej, samoakceptacji.

Założenia teorii integracji sensorycznej (SI)

Integracja sensoryczna opiera się na kilku założeniach:

  1. Plastyczność neuronalna, czyli zdolność mózgu do zmian i modyfikacji. Funkcja ta jest aktywna przez całe życie, ale znacznie bardziej mózg jest podatny na zmiany u młodszych dzieci. Plastyczność mózgu ma zasadnicze znaczenie dla terapii integracji sensorycznej, gdyż umożliwia zachodzenie zmian w obrębie systemu nerwowego w wyniku kontrolowanego dopływu bodźców sensorycznych. Stopień zmian w mózgu zależy od zaangażowania dziecka w zadania, różnorodności otoczenia, w którym przebiega rozwój i terapii oraz od tzw. krytycznych okresów rozwojowych.
  2. Sekwencyjny rozwój procesów integracji sensorycznej. Złożone kompleksowe zachowania rozwijają się w oparciu o bardziej podstawowe, wcześniej wykształcone umiejętności.
  3. 3. Integralność systemu nerwowego. Wyższe struktury mózgu ewaluują z niższych. Mózg stanowi całość i istnieje wzajemna zależność między ośrodkami podkorowymi i korowymi.
  4. Reakcje adaptacyjne, czyli właściwa reakcja na wymogi środowiska. Reakcje adaptacyjne wpływają na rozwój integracji sensorycznej, a procesy integracji sensorycznej przyczyniają się do pojawienia się coraz bardziej złożonych reakcji adaptacyjnych na zasadzie sprzężenia zwrotnego.
  5. Każde dziecko ma w sobie wewnętrzny pęd do rozwoju (inner driver), do dostarczania sobie bodźców, których potrzebuje. Najważniejsze zmysły: przedsionkowy, proprioceptywny i dotykowy zaczynają pracować już w okresie prenatalnym. Mają one wpływ na pracę pozostałych zmysłów, mają także znaczący wpływ na kształtowanie się napięcia mięśniowego, reakcji równoważnych, świadomość ciała, koordynację ruchową.

W ofercie naszego sklepu znajdą Państwo szeroką gamę produktów, akcesorii, przyrządów oraz pomocy stosowanych w terapii integracji sensorycznej